| ∞ = # σ, mon(σσ), ∀ m. ∃ n. ⌜n⌝ < # σσ ∧ (∃ σ1. (σ to m) + σ1 = σσ[n]), ∀ n. ⌜n⌝ < # σσ → (∃ σ1. σσ[n] + σ1 = σ), ∀ n. ⌜n⌝ < # σσ → (∃ σ1. σσ[n] + σ1 = σ0), ∀ m. ¬ # σ0 < ⌜m⌝ → (∃ n. ⌜n⌝ < # σσ ∧ (∃ σ1. (σ0 to m) + σ1 = σσ[n])) ⊦ σσ = [], ∀ n. # σ0 ≠ ⌜n⌝ |
# σ0 = ⌜n⌝ , ∞ = # σ, mon(σσ), ∀ m. ∃ n. ⌜n⌝ < # σσ ∧ (∃ σ1. (σ to m) + σ1 = σσ[n]), ∀ n. ⌜n⌝ < # σσ → (∃ σ1. σσ[n] + σ1 = σ), ∀ n. ⌜n⌝ < # σσ → (∃ σ1. σσ[n] + σ1 = σ0), ∀ m. ¬ n < m → (∃ n. ⌜n⌝ < # σσ ∧ (∃ σ1. (σ0 to m) + σ1 = σσ[n])) ⊦ σσ = []
Used simplifier rules: ⊦ ⌜m⌝ < ⌜n⌝ ↔ m < n; (s)