| monotone(f) ↔ (∀ S, S0. S ⊆ S0 → f(S) ⊆ f(S0)), φ(x), monotone(f), ν(f)(x0), ∀ x. φ(x) → f(λ x. ν(f)(x) ∨ φ(x))(x) ⊦ f(λ x. ν(f)(x) ∨ φ(x))(x0), φ(x0) |
φ(x), monotone(f), ν(f)(x0), ∀ x. φ(x) → f(λ x. ν(f)(x) ∨ φ(x))(x), ∀ S, S0. S ⊆ S0 → f(S) ⊆ f(S0) ⊦ f(λ x. ν(f)(x) ∨ φ(x))(x0), φ(x0)